Jakiś czas temu stałem się szczęśliwym posiadaczem wspaniałej
konsoli do gier Sony PlayStation™ Portable. Konsola, jak konsola -
ktoś mógłby zapytać, co ma wspólnego Sony PSP z tą stroną, która
poświęcona jest przecież Atari? Ano ma. I to bardzo. Poza tym, że
zakup PSP uważam za najlepszy zakup, jaki zrobiłem od czasu nabycia
Atari 65XE, to okazuje się, że PSP potrafi znakomicie naśladować
Atari XL/XE!
Czyż nie jest tak, że wielu z nas marzyło kiedyś, aby mieć zawsze
pod ręką ukochane Atari? Wprawdzie dostaliśmy od ojca Tramiela
urządzenie zwane Atari Lynx. Jednak to nie było to. Konsola, która
była rewolucyjna i rewelacyjna w czasach, kiedy ukazała się na
rynku, nie przetrwała do dnia dzisiejszego... Szkoda. Są jednak
ludzie, którzy próbują wskrzesić pomysł przenośnego Atari. Jednym z
nich jest
Akop Karapetyan, który postanowił znany nam
programowy emulator Atari800 dostosować do konsoli Sony
PlayStation™ Portable. Oczywiście można narzekać, że to tylko
emulator, a nie prawdziwe Atari. Pewnie, że można. Ale ile takie
przenośne Atari daje radości, to wiedzą tylko ci, którzy mieli w
ręku zabawkę Sonego z emulatorem, który postanowiłem tu opisać.
Pierwszą rzeczą, którą musimy zdobyć, aby z PSP zrobić Atari, to
wspomniany wyżej emulator. Potrzebne pliki możemy ściągnąć ze
strony domowej projektu.
Drugą jest zmiana oprogramowania systemowego w naszym PSP na tak
zwany CF czyli Custom Firmware. Niestety firma Sony wprowadziła do
swojego produktu zabezpieczenia, które uniemożliwiają uruchamianie
na PSP programów pisanych przez zwykłych użytkowników. Z jednej
strony rozumiem Sony, ale z drugiej - wyobraźmy sobie nasze Atari,
na którym możemy uruchamiać tylko oryginalne i licencjonowane
oprogramowanie. Zgroza! Na szczęście zabezpieczenie to można w dość
prosty sposób obejść. Nie będę tu opisywał, jak należy wgrać CF do
konsoli, ponieważ wykracza to poza ramy tego poradnika.
Najważniejsza jest informacja, że konsola musi posiadać CF i to
najlepiej w najnowszej wersji. O konieczności posiadania karty
pamięci nie wspominam, bo to oczywiste... Do rzeczy! Konsolę PSP
zapewne każdy widział. Jeśli nie, to proszę bardzo, oto ona:

Zwracam uwagę, że jest to model PSP-2004, czyli tzw. Slim & Lite.
Opis będzie się tyczył raczej samego emulatora, więc posiadacze
starszego modelu PSP (tzw. PSP fat) powinni również być zadowoleni.
Różnice mogą jedynie wystąpić w instalacji emulatora, choć
niekoniecznie. Nigdy nie miałem styczności ze starą wersją konsoli,
więc na ten temat nie mogę się wypowiadać. Jeszcze jedna uwaga
techniczna. Robienie zdjęć konsoli można porównać do robienia zdjęć
przed lustrem. Niestety nie mogłem uniknąć odbicia aparatu (i moich
dłoni) w gładkiej powierzchni konsoli. Dodatkowo moja konsola ma
założoną folię ochronną na ekran, co również utrudniało robienie
zdjęć, wybaczcie.
Na początek sprawdzamy, jaką wersję oprogramowania systemowego
(firmware) mamy zainstalowaną w konsoli. W menu "Settings"
wybieramy opcję "System Settings", a następnie "System
Information". W moim przypadku wygląda to tak:
Jak widać, konsola ma zainstalowane oprogramowanie w wersji 3.90
M33-3, czyli możemy wziąć się za instalację emulatora. Ściągnięty
plik z emulatorem (zwracamy uwagę na wersję!) jest w postaci
skompresowanej i zawiera folder "atari800psp" oraz plik
"readme.htm". Warto do tego ostatniego pliku zajrzeć. Zawsze czegoś
nowego możemy się dowiedzieć. Jednak nas najbardziej będzie
interesował znajomo nazwany folder. W całości musimy skopiować go
na kartę pamięci w PSP. Możemy to zrobić w dwojaki sposób. Albo
podłączając PSP do PC-ta poprzez złącze USB, lub bezpośrednio
wkładając kartę pamięci do czytnika kart w komputerze. Jeśli karta
była odpowiednio w PSP formatowana, to powinniśmy zobaczyć taki
mniej więcej układ katalogów:
Nasz katalog z emulatorem "atari800psp" kopiujemy do katalogu
"GAME", który to znajduje się w pokazanym wyżej folderze "PSP":
Emulator zawiera w sobie wszystkie potrzebne pliki obrazów pamięci
ROM naszego Atari, więc nie będzie potrzeby doinstalowania ich, jak
ma to miejsce na przykład podczas instalacji emulatora "Atari800Win
PLus" na komputerze PC. Po skopiowaniu folderu z emulatorem dobrze
byłoby wrzucić również na kartę kilka gier. Atari800 PSP rozpoznaje
obrazy dyskietek Atari w najpopularniejszym formacie ATR oraz
równie popularne pliki XEX, więc nie będzie problemu ze
znalezieniem ich w internecie. Zresztą każdy szanujący się
atarowiec zapewne ma takich ATR-ów i XEX-ów pod dostatkiem na swoim
twardzielu... Gry umieszczamy w katalogu "games", który znajduje
się wewnątrz skopiowanego przed chwilą folderu "atari800psp". Może
to wyglądać tak:
I w zasadzie to wszystko. Odłączamy PSP od komputera (lub
przekładamy kartę pamięci z czytnika w PC do PSP) i przechodzimy w
konsoli do menu "Game" oraz wybieramy "Memory Stick". Po wciśnięciu
przycisku

,
jeśli wszystko dobrze zrobiliśmy, powinna naszym oczom ukazać się
ikona Atari800 PSP:
Aby uruchomić emulator naciskamy przycisk

lub jeszcze raz

. Po chwili pojawi się
ekran powitalny:
Menu naszego emulatora zawiera kilka głównych zakładek, które
umieszczone są na górnej belce. Po zakładach możemy poruszać się za
pomocą przycisków

i

. Pierwsza w kolejności jest zakładka
Game:
Mamy tu dostęp do folderu z grami. Pliki z programami możemy
oczywiście posegregować i umieszczać je w kolejnych podkatalogach.
Wśród plików poruszamy się za pomocą przycisków

i

lub

. Szybkie przeskakiwanie (co
osiem plików-nazw) uzyskujemy wciskając przyciski

,

. Wejście do kolejnego
podkatalogu realizowane jest po naciśnięciu

, a powrót do nadrzędnego po
naciśnięciu przycisku

. Natomiast przycisk

służy do
opuszczenia menu emulatora i przejścia do ekranu Atari. Wciśnięcie
go w sytuacji, jaką mamy powyżej (przed wczytaniem jakiegoś
programu), spowoduje uruchomienie ślicznego Self Testu.
Kolejną pozycją w menu jest
Save/Load:
Tu mamy możliwość zapisania lub odczytu stanu gry. Zrzucana jest
cała pamięć naszego Atari, więc mamy możliwość przerwania gry w
dowolnym momencie i powrotu dokładnie do tego miejsca w
przyszłości. Zapisać możemy do 10 stanów jednej gry. Oznacza to, że
w każdej uruchomionej grze mamy możliwość zapisania aż 10 punktów
powrotu. Zapisane pliki będą widoczne w powyższym menu dopiero po
uruchomieniu konkretnej gry (tzn. zapisany stan gry "River Raid"
nie będzie widoczny po uruchomieniu gry "Klony" i odwrotnie). Aby
zapisać stan gry należy nacisnąć przycisk

. Odczyt natomiast jest możliwy
za pomocą przycisku

. Mamy również możliwość
skasowania dowolnego zapisu. Realizujemy to za pomocą

. Do poruszania się po
slotach wykorzystujemy

.
Trzecią pozycją menu głównego jest
Controls:
Opcja ta pozwala podłożyć pod każdy przycisk PSP dowolny klawisz
lub wychylenie dżojstika Atari. Wyboru dokonujemy klawiszami

,

lub

. I tak, od góry, mamy
następujące pozycje:
PSP |
Atari |
Opis |
w
górę |
Joystick: Up |
dżojstik w górę |
w
dół |
Joystick: Down |
dżojstik w dół |
w
lewo |
Joystick: Left |
dżojstik w lewo |
w
prawo |
Joystick: Right |
dżojstik w prawo |
 |
Keyboard: Up |
kursor w górę |
 |
Keyboard: Down |
kursor w dół |
 |
Keyboard: Left |
kursor w lewo |
 |
Keyboard: Right |
kursor w prawo |
 |
none |
bez przyporządkowania |
 |
Joystick: Fire |
fire w dżojstiku |
 |
Space |
klawisz spacji |
 |
none |
bez przyporządkowania |
 |
none |
bez przyporządkowania |
 |
Special: Show Keyboard |
pokazanie klawiatury |
 |
Console: Select |
klawisz Select |
 |
Console: Start |
klawisz Start |

+
 |
Special: Open Menu |
menu emulatora |
+
 |
none |
bez przyporządkowania |
Po lewej stronie przedstawione są przyciski na PSP, w środku
"podpięte" klawisze lub dżojstik z Atari, a po prawej krótki opis.
Przedstawione powyżej zestawienie jest ustawieniem standardowym.
Dla mnie, jako starego atarowca, zdecydowanie wygodniejszy w graniu
jest normalny pad -

niż gałka analogowa -

. W związku z czym
zmieniłem sobie ustawienia standardowe i w miejsce przycisków ruchu
kursora podmapowałem odpowiednie kierunki wychylenia dżojstika. Tym
samym mogę używać jednocześnie pada cyfrowego, jak i analogowego, w
zależności od potrzeb. Poruszanie się Pedrem w "Montezuma's
Revenge" jest zdecydowanie łatwiejsze, gdy używamy pada cyfrowego,
natomiast przesuwanie strzałką w grze "Klony" znakomicie wychodzi
przy użyciu pada analogowego. Przyporządkowałem również przyciskowi

, który w
standardzie jest bezczynny, funkcję Fire w dżojstiku, przyciskowi

funkcję
klawisza Return, natomiast przycisk

pełni rolę klawisza Option.
Zmiany te możemy zobaczyć na powyższym zdjęciu konsoli z menu
"Controls". Moim zdaniem zmiany te dają możliwość korzystania z
najczęściej używanych klawiszy bez przechodzenia w trakcie gry do
klawiatury ekranowej.
Samo "podpięcie" odpowiednich funkcji klawiatury Atari pod klawisze
PSP nie jest trudne. Po wybraniu przycisku, którego działanie
chcemy zmienić, naciskamy

i z listy możliwych klawiszy
Atari wybieramy ten, który najbardziej nam odpowiada, a następnie
zatwierdzamy

. Po uporaniu się ze zmianami
powinniśmy jeszcze zapisać na karcie pamięci nowe ustawienia.
Robimy to przyciskiem

. Przycisk

służy do ustawienia aktualnej
mapy, jako mapy standardowej. Natomiast przyciskiem

przywracamy ustawienia
"fabryczne".
Przedostatnia pozycja menu to
Options:
W grupie
Video mamy:
1. Screen size (rozmiar obrazu)
- Actual size (obraz wyświetlany jest w naturalnej
rozdzielczości)
- 4:3 scaled - fit height (obraz jest proporcjonalnie powiększony
do maksymalnego wymiaru pionowego ekranu PSP)
- 16:9 scaled - fit screen (obraz jest rozciągnięty na całej
powierzchni ekranu PSP)
Grupa
Performance:
1. Frame limiter (limit klatek - prędkość działania Atari)
- Enabled (włączony - standard)
- Disabled (wyłączony - Atari działa z maksymalną prędkością
PSP)
2. Frame skipping (opuszczanie klatek)
- no skipping (bez opuszczania - standard)
- Skip 1-5 frames (opuszczenie od 1 do 5 klatek)
3. VSync (synchronizacja)
- Disabled (wyłączona - standard)
- Enabled (włączona)
4. PSP clock frequency (częstotliwość zegara PSP)
- od 222 MHz do 333 MHz (dla potrzeb emulatora wystarczy 222 MHz.
Jeśli jednak zauważymy przycinanie się gier, to spokojnie możemy
zwiększyć częstotliwość pracy zegara. Pamiętajmy, że im wyższa
częstotliwość, tym większe zużycie energii, a tym samym krótsza
praca na bateriach)
5. Show FPS counter (wyświetlanie licznika klatek)
- Disabled (wyłączone - standard)
- Enabled (włączone)
Grupa
Menu:
1. Button mode (tryb klawiszy)
cancels,
confirms -
US (
wyjście,
potwierdzenie - standard)
cancels,
confirms - Japan (standard japoński - zamienione znaczenie)
2. Animations (animacje w menu emulatora)
- Enabled (włączone - standard)
- Disabled (wyłączone)
Do poruszania sie po menu wykorzystujemy przyciski

,

lub

. Wejście do poszczególnych
opcji - przycisk

. Wyboru dokonujemy za pomocą

oraz

, a
zatwierdzamy przyciskiem

, natomiast rezygnujemy

.
Ostatnia zakładka to
System, gdzie mamy możliwość ustawień
systemowych:
Grupa
Storage:
1. Disk drive 0 (stacja dysków 0)
- off (wyłączona)
- empty (pusta - dysk został wyciągnięty)
- nazwa_pliku (nazwa dyskietki, która znajduje się w stacji):
Load
another disk (włożenie następnej dyskietki do stacji - różnica
między tą opcją, a załadowaniem pliku z grą w menu "Game" polega na
tym, że w tym drugim przypadku następuje bootowanie komputera, a
przy korzystaniu tej opcji nie. Umożliwia to np. podmianę dyskietki
w grach wielodyskowych)
Eject
disk (wyjęcie dyskietki ze stacji)
2. Eject all (wyjęcie wszystkiego)
Eject
all disks/cartridges (wyjęcie wszystkich dyskietek i cartów)
Grupa
Audio:
1. Stereo sound (dźwięk stereo - emulacja drugiego POKEY'a)
- Disabled (wyłączone - standard)
- Enabled (włączone)
Grupa
Video:
1. Horizontal crop (usunięcie pasa szerokości 8 pikseli po
bokach ekranu Atari)
- Disabled (wyłączone - standard)
- Enabled (włączone - eliminuje "śmieci", które czasami mogą
pojawić się na krańcach ekranu)
2. TV frequency (system TV)
- PAL (system PAL)
- NTSC (system NTSC)
Grupa
Hardware:
1. Machine type (typ komputera)
- 800, 800XL, 130 XE, 320XE (Compy Shop), 320XE (Rambo), 5200
(wybór komputera, który będzie emulowany - zmiana ustawień
spowoduje zresetowanie Atari)
Grupa
System:
1. Reset
- Reset (wciśnięcie
spowoduje wykonanie bootowania
- równoznaczne z wyłączeniem i ponownym załączeniem Atari)
2. Save screenshot (zapis ekranu)
- Save screenshot (wciśnięcie
spowoduje zapisanie pliku z
obrazem w formacie png)
I tak przebrnęliśmy przez wszystkie pozycje menu. Uff, było tego
trochę. Skoro już potrafimy poruszać się po menu i znamy jego
poszczególne funkcje, to najwyższy czas załadować jakąś grę.
Przechodzimy do
Game, wybieramy odpowiedni plik i naciskamy

. Jeśli
dokonaliśmy prawidłowego wyboru to nie pozostaje nic innego, jak
tylko sobie zagrać, na przykład w to:
W trakcie używania Atari zachodzi czasami potrzeba skorzystania z
klawiatury. W PSP jest to problem, gdyż PSP zwyczajnie jej nie
posiada. Rozwiązanie tego jest jednak dość proste - po wciśnięciu
przycisku

na
ekranie pojawia się nam dobrze znana z Atari klawiatura:
Pamiętajmy, że przycisk

należy cały czas trzymać wciśnięty!
Po "klawiaturze" poruszamy się

. Wciśnięcie klawisza Atari
potwierdzamy

. Klawisze takie jak Shift i
Control możemy włączyć na dłużej zaznaczając je

. Niestety w tej wersji
emulatora zauważyłem, że jest problem z klawiszem Esc - nie da się
go nacisnąć. Po skończeniu zabawy z klawiaturą wystarczy, że
puścimy cały czas trzymany przycisk

i klawiatura nam zniknie.
W trakcie gry możemy przejść do menu emulatora. Robi się to poprzez
wciśnięcie razem klawiszy

i

(wygodniej jest nacisnąć najpierw
lewy i trzymając go wcisnąć na chwilę prawy). Jak już będziemy w
menu, to możemy na przykład zapisać sobie stan gry - pisałem o tym
wyżej. Poniżej zdjęcie, jak to wygląda w rzeczywistości:
Niżej natomiast widok menu "System" po przejściu do niego z
załadowaną i uruchomioną grą. W okienku po prawej stronie mamy
podgląd ekranu Atari:
To już wszystkie tajemnice Atari na PSP. Gdy znudzi nam się zabawa
z Atari, to wciskając

możemy opuścić emulator i wyjść
do menu PSP.
Emulator nie jest jeszcze doskonały. Nie radzi sobie np. z pewnymi
dźwiękami. Zawiera również zwykłe błędy - jak wspomniany wyżej
klawisz Esc, a w zasadzie jego brak. Jednak moim zdaniem możliwość
zabrania w podróż naszych ulubionych gier rekompensuje nam
absolutnie wszystkie drobne wady.
W internecie możemy jeszcze odnaleźć inny emulator naszego Atari -
PSPAtari. Z początku uważałem nawet, że jest lepszy od Atari800
PSP. Uważałem tak do czasu uruchomienia gry Yoomp!... Jedyne, co w
tym emulatorze jest zdecydowanie lepsze, to użyta paleta kolorów.
Piękne, soczyste kolory PSPAtari w porównaniu do raczej mdłych
kolorków w Atari800 PSP przykuwają uwagę do tego pierwszego.
Niestety obsługa oraz kompatybilność z grami, szczególnie tymi
nowymi, jest kiepska i pozwala, w mojej skromnej ocenie, przyznać
programowi
Akopa Karapetyana pierwsze miejsce.
Na koniec, wszystkim obecnym oraz tym przyszłym posiadaczom PSP,
którzy są również miłośnikami małego Atari życzę, aby mogli co
jakiś czas załadować nowszą, lepszą i bardziej rozbudowaną wersję
Atari800 PSP.